Wednesday, 22 February 2017

University School of Croatian Language and Culture in Zagreb

Sveučilište u Zagrebu i Hrvatska matica iseljenika
The University of Zagreb & Croatian Heritage Foundation

SVEUČILIŠNA ŠKOLA HRVATSKOG JEZIKA I KULTURE U ZAGREBU
UNIVERSITY SCHOOL OF CROATIAN LANGUAGE AND CULTURE  IN ZAGREB

24. lipnja – 21. srpnja / June 24 – July 21, 2017

Škola je namijenjena mladeži hrvatskoga podrijetla i svim drugim studentima koji žele upoznati Hrvatsku, steći ili proširiti svoje znanje o njoj, naučiti ili usavršiti hrvatski jezik. Sveučilišnu školu mogu pohađati i učitelji hrvatskoga kao inoga jezika koji se žele usavršavati u području ovladavanja inim jezikom sudjelujući u nastavi i pohađajući predmet koji je samo njima namijenjen.
Sveučilišna škola ima dugu tradiciju, njezina je povijest započela 1980. godine kada je Hrvatska matica iseljenika pokrenula program Ljetne škole hrvatskog jezika i folklora. Godine 1991. akademski dio programa preuzima Sveučilište u Zagrebu.

AKADEMSKI PROGRAM obuhvaća 110 školskih sati nastave, 95 sati obavezne nastave i 15 sati dodatne nastave  (jedan školski sat traje 45 minuta). Jezična se nastava sastoji od odvojenih gramatičkih i lektorskih sati. Znanje hrvatskoga jezika dijeli se na tri razine: početnu, srednju i naprednu.
             
PROGRAM IZ HRVATSKE KULTURE I POVIJESTI sastavni je dio Škole koji organizira Hrvatska matica iseljenika. Program podrazumijeva:
  • akademska i terenska predavanja o hrvatskoj kulturi i povijesti;
  • stručno vođene posjete različitim kulturnim i znanstvenim institucijama te umjetničkim izložbama, kazališnim predstavama i koncertima,
  • studijske izlete u Hrvatsko zagorje i Plitvička jezera.
Polaznici koji polože ispite dobivaju diplomu Sveučilišta u Zagrebu, svjedodžbu s upisanim ocjenama te (tko treba) potvrdu o ostvarenim ECTS bodovima (8 ECTS bodova za jezik/1 ECTS bod za kulturu).
....................................................................................................................................................................

The University School of Croatian Language and Culture is offered to persons of Croatian background, as well as to any students who want to learn (more) about the Croatian language and culture. The University School may be attended by teachers of Croatian as a foreign language who wish to improve in the field of Second Language Acquisition (SLA) by participating in classes and attending class (Croatian as L2) designed specifically for them.
University School has a long tradition, its history began in 1980 when the Croatian Heritage Foundation launched Summer School of Croatian Language and Folklore. University of Zagreb took over the academic part of the program in 1991.

THE ACADEMIC PROGRAM comprises of 110 hours, this includes 95 hours of obligatory classes and 15 hours of facultative classes (each session lasts 45 min.). Language classes include grammar lessons and language excercises, i.e. The Croatian course is offered at three levels (beginner, intermediate and advanced).

All academic lectures and study visits on CROATIAN CULTURE & HISTORY make a part of the program organised by the Croatian Heritage Foundation.
  • Academic lectures: Croatian Culture & History in the European & Global Context
  • Guided study visits to museums, art galleries, cultural institutions, concerts, theatre & theatre performances
  • Study trips to Croatian Hinterland and Plitvice Lakes
Students who pass the exam receive a diploma from the University of Zagreb, a grade report based on achievement and (if they require) confirmation of achieved ECTS credits (8 ECTS credits for Language/1 ECTS credit for Culture).


Za sve dodatne informacije i pristupnicu javite se / For further information and the application form please contact:

HRVATSKA MATICA ISELJENIKA CROATIAN HERITAGE FOUNDATION
Lada Kanajet Šimić, prof.
Odjel za školstvo, znanost i sport
E-mail: lada@matis.hr
Telefon           : (385 1) 61 15 116
www.matis.hr

 
SVEUČILIŠTE U ZAGREBU
UNIVERSITY OF ZAGREB

E-mail: croatianlang@unizg.hr
Telefon: (385 1) 46 98 103
www.unizg.hr



 

Little School of Croatian Language and Culture

 Hrvatska matica iseljenika  /   Croatian Heritage Foundation

MALA ŠKOLA  HRVATSKOGA JEZIKA I KULTURE
LITTLE SCHOOL OF CROATIAN LANGUAGE AND CULTURE

                        Veselite se i ljetujte s nama u Novom Vinodolskom
                     Spend a happy holiday with us in Novi Vinodolski

17. – 28. srpnja/ July 17 – 28, 2017
Hrvatska matica iseljenika po jubilarni - dvadeset i peti put - organizira Malu školu hrvatskoga jezika i kulture u Novome Vinodolskom, primorskom ljetovalištu bogate kulturne prošlosti. Temeljni je cilj ovoga ljetovanja da djeca, uzrasta 9-16 godina, koja žive izvan Hrvatske, u zajedništvu s djecom iz različitih mjesta u Hrvatskoj, unaprijede svoje znanje hrvatskog jezika te upoznaju kulturnu i prirodnu baštinu kraja u kojemu borave.
Program škole ostvaruje se putem raznih kreativnih igraonica-radionica (jezična, kulturološka, novinarska, lutkarska, dramska, plesna, filmska) te niza športskih, rekreativnih i zabavnih sadržaja. I još puno, puno veselja i radosnih trenutaka u zdravom, bezbrižnom i sigurnom okolišu pod nadzorom iskusnih i pouzdanih učitelja i voditelja.

Škola je započela 1993. godine i do danas je jedini program takve vrste u Republici Hrvatskoj.

Više informacija o programu nalazi se na mrežnoj stranici HMI-ja:

.......................................................................................................................................................
The CHF is organising its anniversary - twenty-fifth Little School of Croatian Language and Culture in Novi Vinodolski, the objective of which is for children, ages 9 to 16, living outside of Croatia, to join children from all across Croatia in improving their knowledge of the Croatian language and learning about the culture and natural heritage of the region they are visiting.

In the company of children your age and our cheerful trained guides you will learn or improve your knowledge of Croatian language in our interesting daily workshops (languages, culture, journalism, puppet, drama, dance). And that's just the beginning! All young participants are encouraged to take a part in sport and other competitions on land and sea, and have fun in the evening dancing, singing and playing games, all in a beautiful, safe and carefree environment supervised by experienced and reliable teachers and guides.

More information about the program is on the website:

Za sve dodatne informacije i pristupnicu javite se/ For further information and the application form please contact:

HRVATSKA MATICA ISELJENIKA
Odjel za školstvo, znanost i šport / Dept. of Education, Science and Sport
Lada Kanajet Šimić, prof., voditeljica odjela / head of dept.
Trg S. Radića 3, 10000 Zagreb, Hrvatska / Croatia

tel: 385 1 61 15 116, fax: 385 1 61 11 522, e-mail: lada@matis.hr


049 Vukovar Museum - Museum in exile

Vukovar: Gradski Muzej - Museo Municipal - Municipal Museum
Muzej Vukovara u progonstvu - Museo en el destierro - Museum in exile



Edo Murtić, Vukovar, 1992.


Arhiv Gradskog muzeja Vukovar

Tuesday, 21 February 2017

012 Inmigrantes croatas en Argentina - Dr. sc. Marina Perić Kaselj

012 Inmigrantes croatas en Argentina

La primera sociedad en la provincia de Santa Fe fue fundada en 1900 bajo el nombre de Sociedad Slava-Slavjansko društvo[1].

En 1905, se fundaron cuatro sociedades con nombres croatas. En ese momento existían similares agrupamientos societarios también en Dalmacia (Obad, 1990: 135-143), por lo que existe la posibilidad que la iniciativa para el establecimiento de esas sociedades viniera desde Croacia.

Los hermanos Drinković tuvieron un papel significativo en el establecimiento de la Sala de Lectura Croata y del Sokol (Halcón) Croata[2].

La primera sociedad con nombre y programa yugoslavo que se estableció en la Argentina, y en todo el territorio de América del Sur, fue Društvo iseljenih Jugoslavena za materinsku riječ - Sociedad de inmigrantes yugoslavos para la lengua materna[3].

Como miembros de la sociedad, además de los croatas, trataron de reunir a los serbios y eslovenos. En la primera reunión en la que se estableció la Sociedad, se resolvió también lanzar el periódico semanal Materinska riječ a propuesta de Stjepan Miličić (Narod, 13/05/1933).

La sociedad se abocó a la "preservación de la identidad nacional entre los inmigrantes y a la ayuda en la liberación de la patria del dominio austro-húngaro" (Materinska riječ - La lengua materna, Rosario de Santa Fe, 07/10/1909). Todos los ingresos de las entradas, las cuotas sociales y las donaciones que la sociedad recibía, se enviaban a la patria de origen con el fin de desarrollar instituciones patrióticas y educativas, en particular para apoyar a la Sociedad de San Cirilo y San Metodio para Istria (Naša Sloga, 24/02/1910).

Según Jeka (Eco) (1910: 6) la sociedad quedó "sólo en el papel", y la razón de eso fue la dispersión espacial y la falta de interés de los inmigrantes por sus instituciones nacionales.

Los fundadores de la sociedad fueron los hermanos istrianos Martinolić[4] que estaban previamente en puestos de dirección de la Sociedad Austríaca de Socorros Mutuos, filial Rosario.

En ocasión de haber estado en su patria y haberse encontrado y conversado con los miembros del renacimiento nacional Matko Laginja y Vjekoslav Spinčić en Istria, cambiaron su orientación nacional, dimitieron de la Sociedad Austríaca de Socorros Mutuos y establecieron la Sociedad Yugoslava para la lengua materna (Según Jeka, Parte III) 31/10/1909 se fundó el Sokol Dálmata que ese mismo año cambió su nombre por el de Sokol Slavo.

En la primera reunión se registraron 32 miembros[5]. Esta sociedad es el resultado del trabajo del inmigrante Filip Jelušić[6]. "Hemos observado hace tiempo la necesidad de tener a nuestra gente de Acebal, los que integraban nuestra colonia más numerosa, unidos en una sociedad nacional, lo que sería un hogar para la asociación fraternal, con un rol pionero en la educación y el despertar de la conciencia nacional latente entre nuestros inmigrantes.

Quien mejor entendió esa necesidad fue el espíritu patriótico y emprendedor de nuestro valiente Filip Jelušić, quien no descansó, hasta que no vio finalmente la realización de sus sueños e ideas" (Jeka, 1910: 63).

Luego, en 1911 se fundó la Sociedad de tamburitza croata Sokol[7], que tenía un consejo de administración idéntico al del Sokol Slavo, por lo que suponemos que ésta era filial del anterior Sokol o fue establecida cuando la sociedad predecesora dejó de funcionar. En ese mismo año, 1911, se establece la Comunidad croata-eslava Hrvatsko-slavenska zajednica como una sociedad por acciones cuyo objetivo era "organizar los pueblos croatas y eslavos de toda América del Sur".

De acuerdo a los artículos de Domovina (Patria), la sociedad no se afirmó, "porque nuestra gente en esta tierra extranjera no estaba madura para una sociedad nacional como esa, y otros que entienden y pueden, prestan poca atención al nombre croata". (Domovina, 24/07/1913).

De acuerdo con la misma fuente, se señala que "las ideas de aquellos que estaban alrededor de Zajednica" sufrió su naufragio en Buenos Aires debido a la falta de honradez de algunas figuras sospechosas. Creemos que el periódico Domovina, de Chile, criticó demasiado y evaluó en forma pesimista la aparición de asociaciones de inmigrantes en Argentina, incluyendo también esta sociedad.

Además creemos que la sociedad ha tenido un impacto significativo en los inmigrantes porque el periódico Zajednica Comunidad (como se discutirá más adelante) se relaciona estrechamente con la fundación de sociedades, y ha tenido un impacto no sólo entre los inmigrantes en Argentina sino también en Chile, y otros países con inmigrantes croatas de América del Sur.

El papel de la Hrvatsko-slavenska zajednica - Comunidad croata-eslava fue asumido por Hrvatski savez- Alianza Croata en 1913.

A principios de julio de 1913, se celebró en Rosario una asamblea, se eligió la administración provisional y los miembros del comité de honor de la Hrvatski savez[8]: "La Alianza Croata destruirá de una vez y para siempre toda la propaganda antinatural austríaca que entre nuestra gente que se encuentra por estos lugares, han difundido por orden de Viena, los Eisenstein, Windischgratz, y más especialmente los cónsules activos como por ejemplo, el nuestro en Punta Arenas (Domovina, 01/07/1913).

La Alianza Croata tenía 19 filiales (Pokret - Movimiento 13/07/1914).

La Alianza Croata debía establecerse en todos los países y áreas de América del Sur donde vivían inmigrantes croatas. El centro tenía que ser Buenos Aires, con filiales en otros lugares y países.

Se suponía que debía tener su propio Fundación y su propio periódico cuyos suscriptores serían los propios miembros y así se iría proveyendo de fondos dinerarios a la Fundación.

La Alianza Croata tenía que organizar al pueblo croata en un ejército popular, informarle a través de periódicos acerca de los acontecimientos en la patria de origen y ofrecerle asesoramiento en los negocios y la economía del país en el que se establecía, prestar atención a la cuestión de la inmigración y crear un departamento especial que estaría en contacto con las autoridades de la patria de origen y la oficina de inmigración en la Argentina, y otros países de América del Sur (de acuerdo a Domovina, 30/05/1913).

En la provincia de Buenos Aires se establecieron sociedades austríacas y eslavas en forma paralela, y eso habla sobre la división nacional de la comunidad étnica croata y sus diversas identificaciones nacionales: Eslavos / Croatas y Austríacos.

En las sociedades eslavo-croatas se destacan las características nacionales: bandera tricolor croata, se habla la lengua croata, los miembros son principalmente croatas y luego hay también integrantes de otros pueblos eslavos.

En las sociedades austríacas se habla el idioma español, tienen nombre austro-húngaro, están en buenos términos con los representantes oficiales en América del Sur, con el emperador y con el gobierno en la Monarquía.

Su fiesta principal es la celebración del cumpleaños del emperador, y su imagen adorna también las asociaciones de inmigrantes. La bandera nacional es la bandera de la Monarquía.

Un grupo basa su identificación en las ideas del movimiento ilirio bajo la influencia del movimiento nacional en la patria de origen, mientras que otros adhieren al emperador José y a las autoridades de su patria.

Esta división también se puede ver desde la perspectiva de dos expatriados influyentes que personifican dos identificaciones nacionales diferentes: Nikola Mihanović (armador rico, leal al emperador, miembro de la Sociedad Austro-húngara) y Grisogono Bortolazzi (intelectual, médico, aunque dálmata que fue educado en Italia, considera que es eslavo, miembro activo y presidente de sociedades de inmigrantes eslavos).

A diferencia de la provincia de Buenos Aires, en la provincia de Santa Fe se fundaron varias sociedades con nombre croata, o nombre croata-eslavo, y también la primera sociedad con nombre y programa yugoslavo.

Esto lo explicamos por el hecho de que el movimiento nacional en Croacia y Dalmacia tuvo un mayor impacto entre los inmigrantes que se encontraban en esta provincia.

Los fundadores de las sociedades fueron principalmente los hermanos Drinković, que no eran intelectuales, y que adquirieron su posición económica e influencia social estando en Argentina.

Eran originarios de Hvar y trajeron con ellos la cultura del pueblo croata, adhirieron principalmente al movimiento nacional y a la preservación de los valores y la cultura croatas, y recién después de eso, percibieron la posibilidad de la afiliación y la participación de los croatas en la comunidad eslava en general.

De esta manera encontramos a los Drinković como fundadores de sociedades con nombres croatas así como también de la primera sociedad con nombre y programa yugoslavo, en cuyos fundadores han tenido influencia el movimiento nacional y luego las corrientes políticas de la patria de origen, especialmente el establecimiento de la coalición croato-serbia.

De todas estas sociedades únicamente Hrvatski savez - Alianza Croata y la Sociedad Austríaca de Socorros Mutuos se organizaron en una escala más grande - con varias filiales en todo el país, y la Hrvatski savez fue incluso más allá hasta llegar a otros países de América del Sur.




[1] Lamentablemente, acerca de la creación y funcionamiento de esta sociedad, no existen datos entre las fuentes disponibles.
[2] En ese momento los hermanos Drinković eran comerciantes ricos que tenían su propia tienda de comestibles y productos manufacturados, y negociaban también cereales. Ivan Drinković fue presidente del Sokol Croata y Nikola Drinković su miembro honorario.
[3] Es dudosa la fecha de fundación de la sociedad Društvo iseljenih Jugoslavena za materinsku riječ porque Naša Sloga (Nuestra Concordia) afirma que la sociedad se estableció en 1907, pero el co-fundador de la sociedad Stjepan Miličić escribió que la sociedad se constituyó por 1904 cuando los hermanos Martinolić con otros yugoslavos de Santa Fe en la casa del hermano serbio Marko Bijelić establecieron la sociedad con Ivan Drinković como presidente (Narod, 13/05/1933), mientras que el editor de Materinska riječ (Lengua Materna), Ante Belanić, dice que la sociedad se estableció en Santa Teresa en 1908 (Zamečanin, 1937:138).
[4] Fueron nombrados también como miembros honorarios los socios de la Sociedad Slava de Socorros Mutuos de Buenos Aires.
[5] Los hermanos Drinković estaban a cargo de la dirección de la sociedad.
[6] Lamentablemente, examinando el material de archivo y otras fuentes importantes, no se encontró ninguna información sobre la vida y obra de este inmigrante.
[7] La música (partituras, instrumentos) se adquirió en la patria de origen con las contribuciones que se recibieron de 32 donantes (Holjevac, 1968:209).
[8] El Consejo de Administración era el siguiente: Juan Radeljak - presidente, Stjepan Miličić -Vicepresidente, Ambroz Strižić - secretario, Mate Bojanić - segundo secretario, Tomo Brener - primer tesorero y Niko Milić - segundo tesorero. Fue elegido también un comité central temporario en el cual había también inmigrantes de Punta Arenas: Bencur, Jurčić, Bonačić Dorić (Domovina, 10/07/1913).
- - - -

Anterior http://studiacroatica.blogspot.com.ar/2017/02/011-inmigrantes-croatas-en-argentina-dr.html


Dr. sc. Marina Perić Kaselj
Presentación comparativa de la transformación de la identidad de los inmigrantes croatas en Chile y Argentina.
Tesis doctoral, Facultad de Filosofía, Universidad de Zagreb, 2010.
(fragmentos)



Traducción realizada por el magister José María –Joza– Vrljičak

Copyright © All Rigths Reserved - Todos los derechos reservados - Sva prava pridržana

El magister José María –Joza– Vrljičak es el director de la revista Studia Croatica desde 1994.


012 Hrvatski iseljenici u Argentini - Dr. sc. Marina Perić Kaselj

012 Hrvatski iseljenici u Argentini

Prvo društvo u pokrajini Santa Fe osnovano je 1900. godine pod nazivom Slavjansko društvo [1].

Godine 1905. osnovana su četiri društva hrvatskog naziva. Slična društvena okupljanja u to vrijeme bila su i u Dalmaciji (Obad, 1990: 135-143), pa postoji mogućnost da je inicijativa za osnivanjem društava potaknuta iz domovine.

U osnivanju hrvatske čitaonice i hrvatskog sokola značajnu ulogu imala su braća Drinković[2].

Prvo društvo jugoslavenskog naziva i programa osnovanog u Argentini, ali i na cijelom teritoriju Južne Amerike bilo je Društvo iseljenih Jugoslavena za materinsku riječ[3].

U svoje članstvo društvo je osim Hrvata nastojalo okupiti Srbe i Slovence. Na prvom sastanku na kojem je utemeljeno Društvo donesena je i odluka o pokretanju tjednika Materinska riječ na prijedlog Stjepana Miličića (Narod, 13.5.1933).

Društvo se zalagalo za «očuvanje nacionalnog identiteta kod iseljenika i za pružanje pomoći domovini u oslobođenju od austrougarske vladavine» (Materinska riječ, Rosario de Santa Fe, 7.10.1909). Svi prihodi od ulaznica, članarina i darova koje bi društvo prikupilo namjenski su bili prosljeđivani u domovinu u svrhu razvoja rodoljubnih i prosvjetnih ustanova, osobito za podupiranje Družbe sv. Ćirila i Metoda za Istru (Naša Sloga, 24.2.1910).

Prema pisanju Jeke (1910:6) društvo je ostalo "samo na papiru", a razlog tomu navodi bila je prostorna raštrkanost i nezainteresiranost iseljenika za iseljeničke nacionalne ustanove.

Osnivači društva bili su Istrani braća Martinolići[4] koji su ranije bili na rukovodećim mjestima Austrijskog pripomoćnog društva, podružnica Rosario.

Boravkom u domovini i susretom, te razgovorima s narodnim preporoditeljima Matkom Laginjom i Vjekoslavom Spinčićem u Istri, mijenjaju svoju nacionalnu orijentaciju, daju ostavke u Austrijskom društvu uzajamne pomoći i osnivaju Jugoslavensko društvo za materinsku riječ (Prema Jeka, III dio) 31.10.1909. godine osniva se Dalmatinski sokol koji iste godine mijenja naziv u Slavenski sokol.

Na prvom sastanku upisana su 32 člana[5]. Ovo društvo rezultat je rada iseljenika Filipa Jelušića[6]. "Već odavna opažala se potreba, da se naš narod u Acebalu, u toj najbrojnijoj našoj koloniji, združi u jedno narodno društvo, koje bi bilo ognjištem bratskog udruživanja, lučonošom prosvjete i buditeljem uspavane narodne svijesti među našim iseljenicima.

Tu je potrebu najbolje shvatio rodoljubni i poduzetni duh našeg vrlog Filipa Jelušića koji nije mirovao, dok nije konačno vidio oživotvorenje svojih snova i zamisli" (Jeka, 1910: 63).

Nakon toga 1911. godine osniva se Hrvatsko tamburaško društvo Sokol [7] koje je imalo upravu društva identičnu upravi Slavenskog Sokola pa pretpostavljamo da je ovo ogranak prvo osnovanog Sokola ili je prethodno društvo prestalo s radom. Iste godine 1911. osniva se Hrvatsko-slavenska zajednica kao dioničarsko društvo čiji je cilj bio "organiziranje hrvatskog i slavenskog naroda cijele Južne Amerike".

Prema člancima iz Domovine društvo se nije afirmiralo «jer naš narod u ovoj tuđini nije sazorio za ovakova narodna društva, a drugi koji razume i mogu, malo pažnje posvećuju hrvatskom imenu». (Domovina, 24.7.1913).

Prema istom izvoru navodi se da je "ideja onih oko Zajednice" doživjela brodolom u Buenos Airesu zbog neiskrenosti nekih sumnjičavih ličnosti. Smatramo da je čileanska Domovina previše kritizirala i pesimistično ocjenjivala nastanak iseljeničkih društava u Argentini, pa tako i ovog društva.

Nadalje smatramo da je društvo imalo značajan utjecaj na iseljenike jer su novine Zajednica (o kojoj će poslije biti riječi) bile u uskoj vezi sa osnivanjem društva, a one su imale utjecaj ne samo na iseljenike u Argentini već i u Čileu, te ostalim zemljama sa hrvatskim iseljeništvom u Južnoj Americi.

Ulogu Hrvatsko-slavenske zajednice 1913. godine preuzeo je Hrvatski savez.

Na početku srpnja 1913. godine u Rosariu je održana skupština i izabrana privremena uprava i časnički odbor Hrvatskog saveza[8]: "Hrvatski Savez će jednom za vazda uništiti svu nenaravnu austrijsku propagandu, što su među našim narodom u ovim stranama, po nalogu iz Beča, činili razni Eisenteini, Windischgreaetzi, a osobito pak aktivni konzuli kao na primjer, ovaj naš u Punta Arenasu (Domovina, 1.7.1913).

Hrvatski savez imao je 19. ogranaka (Pokret 13.7.1914).

Hrvatski savez trebao se osnovati u svim zemljama i mjestima Južne Amerike u kojem su živjeli hrvatski iseljenici. Centar je trebao biti Buenos Aires, a u ostalim mjestima i zemljama podružnice.

Trebala je imati vlastitu zakladu i vlastiti list čiji bi pretplatnici bili sami članovi i tako novčano punili zakladu.

Hrvatski savez je trebao organizirati hrvatski narod u jednu narodnu vojsku, putem lista informirati ga o događajima u domovini i upućivati ga savjetima u posao i gospodarstvo zemlje u koju je uselio, posvetiti pažnju iseljeničkom pitanju odnosno stvoriti poseban odsjek koji bi bio u kontaktu s vlastima u domovini i iseljeničkim uredom u Argentini, te ostalim državama Južne Amerike (prema Domovina, 30.5.1913).

U pokrajini Buenos Aires paralelno su osnivana austrijska i slavenska društva, a taj podatak govori o nacionalnoj podijeljenosti hrvatske etničke zajednice i njenim različitim nacionalnim identifikacijama: Slaveni/Hrvati i Austrijaki.

U slavensko-hrvatskim društvima ističu se nacionalna obilježja: hrvatska trobojnica, govori se hrvatski jezik, članovi su u prvom redu Hrvati, a onda i drugi slavenski narodi.

U Austrijskim društvima govori se španjolski jezik, imaju austrougarski naziv, u dobrim su odnosima s službenim predstavnicima u Južnoj Americi i s carem, vladom u Monarhiji.

Njihova glavna svečanost je proslava carevog rođendana, a njegovom su slikom ukrašena i iseljenička društva. Nacionalna zastava je zastava Monarhije.

Jedna grupa svoju identifikaciju temelji na idejama ilirizma pod utjecajem narodnog pokreta u domovini, dok su drugi priklonjeni caru Josipu i vlasti u domovini.

Ovu podjelu mogli bi promatrati i iz perspektive dva utjecajna iseljenika koja personificiraju dvije različite nacionalne identifikacije: Nikola Mihanović (bogati brodovlasnik, lojalan caru, član Austro-Ugarskog društva) i Grisogono Bortolazzi (intelektualac, liječnik, iako Dalmatinac koji je školovan u Italiji smatra se Slavenom, aktivni član i predsjednik slavenskih iseljeničkih društava).

Za razliku od pokrajine Buenos Aires u pokrajini Santa Fe osnovano je više društava hrvatskih naziva, ili hrvatsko-slavenskih naziva, a i prvo društvo jugoslavenskog naziva i programa.

To objašnjavamo činjenicom da je narodni pokret u Hrvatskoj i Dalmaciji imao veći utjecaj među iseljeništvom u ovoj pokrajini.

Osnivači društava uglavnom su bili braća Drinković koji nisu bili intelektualci, već su svoj materijalni položaj i društveni utjecaj stekli u Argentini.

Porijeklom su s Hvara i bili su nositelji kulture hrvatskog puka, priklonjeni prvenstveno narodnom pokretu i očuvanju hrvatskih vrijednosti i kulture, a tek nakon toga sagledavali su mogućnost, pripadnost i participaciju Hrvata unutar šire slavenske zajednice.

Tako Drinkoviće nalazimo kao osnivače društava hrvatskih naziva ali i u prvom društvu jugoslavenskog naziva i programa na čije je utemeljivače imao utjecaj narodni pokret i poslije politička strujanja u domovini osobito osnivanje hrvatsko-srpske koalicije.

Od svih navedenih društava jedino su Hrvatski savez i Austrijsko društvo uzajamne pomoći bili organiziran na široj osnovi – s više podružnica diljem države, a Hrvatski savez i šire i u drugim zemljama Južne Amerike.






[1] Nažalost o nastanku i radu ovog društva prema dostupnim izvorima nema nikakvih podataka
[2] U to vrijeme braća Drinković imućni su trgovci koji su imali vlastitu trgovinu mješovitom robom i rukotvorinama, a trgovali su i sa žitaricama. Predsjednik Hrvatskog sokola bio je Ivan Drinković, a počasni član Nikola Drinković.
[3] Upitna je godina osnivanja Društva iseljenih Jugoslavena za materinsku riječ jer Naša Sloga navodi da je društvo osnovano 1907.godine, a suosnivač društva Stjepan Miličić napisao je da se društvo utemeljilo 1904. godine kada su braća Martinolići sa ostalim Jugoslavenima u Santa Fe" u kući brata Srbina Marka Bijelića osnovali društvo sa predsjednikom Ivanom Drinkovićem (Narod, 13.5.1933), dok urednik Materinske riječi Ante Belanić kaže da je društvo osnovano u mjestu Santa Teresija 1908. godine (Zamečanin, 1937:138).
[4] Imenovani su i počasnim članovima Slavjanskog pripomoćnog društva u Buenos Airesu.
[5] U upravi društva bili su braća Drinković.
[6] Nažalost pregledom arhivskog materijala i drugih značajnijih izvora nismo pronašli nikakvu informaciju o životu i radu ovog iseljenika.
[7] Glazba su nabavljena u domovini od priloga koji su sastavljeni od 32 donatora“ (Holjevac, 1968: 209).
[8] Uprava društva bila je slijedeća: Ivan Radeljak-predsjednik, Stjepan Miličić-potpredsjednik, Ambroz Strižić tajnik, Mate Bojanić-drugi tajnik, Tomo Brener-prvi blagajnik i Niko Milić-drugi blagajnik. Izabran je i privremeni centralni komitet među kojima su bili iseljenici iz Punta Arenasa: Bencur, Jurčić, Bonačić Dorić (Domovina, 10.7.1913).

- - - -

Prijašnji http://studiacroatica.blogspot.com.ar/2017/02/011-hrvatski-iseljenici-u-argentini-dr.html


Dr. sc. Marina Perić Kaselj
Komparativni prikaz transformacije identiteta hrvatskih iseljenika u Čileu i Argentini
Doktorat, Filozofski fakultet u Zagrebu (2010.)
(olomci)


048 Vukovar Museum - Museum in exile

Vukovar: Gradski Muzej - Museo Municipal - Municipal Museum
Muzej Vukovara u progonstvu - Museo en el destierro - Museum in exile


Vatroslav Kuliš, Žuti val, 1991.
Vatroslav Kuliš, Onda amarilla, 1991.
Vatroslav Kuliš, Onda amarilla, 1991.


Arhiv Gradskog muzeja Vukovar

Monday, 20 February 2017

IV Juegos Mundiales Croatas - Zagreb Julio 2017




Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Buenos Airesu
Gorostiaga 2104, 1426 Buenos Aires, Argentina
tel. 54-11-4777 6409,  fax: 54-11-4777 9159/0980
email: croemb.ar@mvpei.hr


 
Buenos Aires, 20 de febrero de 2017
   
Estimados,

Tenemos el agrado de informarles que la Oficina Nacional Central para Croatas fuera de la República de Croacia en conjunto con el Congreso Mundial Croata, anuncio la 4ta edición de los Juegos Croatas Mundiales que tendrán lugar los días de 18 a 21 de julio de 2017 en la ciudad de Zagreb.
Los Juegos Croatas Mundiales son una manifestación no solo del espíritu deportista sino también una reunión de la diáspora croata, las minorías nacionales croatas fuera de la República de Croacia y de los croatas de la Federación de Bosnia y Herzegovina con Su Patria.
La intención de los Organizadores es convocar a todos los miembros de las comunidades croatas alrededor del mundo  que quieran participar y/o formar parte  de esta gran reunión y darles la oportunidad de, a través de una multitud de actividades deportistas y culturales, fortalecer y enriquecer Su sensación de formar parte del pueblo croata.

Para más información:

Atentamente,

Embajada de la República de Croacia en Buenos Aires